Po zajęciach mknę przez Most Dworcowy na lekcje do moich uczniów. A pode mną przejeżdżające pociągi furkoczą, a te przyczajone mruczą. Iglica targów wyznacza cel. Wsiąść do pociągu bylejakiego...

Wstał kolejny piękny dzień. Na dworze słońce i mróz. Na rondzie Kaponiera sznur tramwajów - naruszona chwilowo płynność ruchu. Co mi przyniesiesz, Dniu?

Pani w tramwaju. Nie mogłam się oprzeć;)

Tyyyle świątecznych ciasteczek upiekłam! Właśnie skończyłam je układać. Zostawiam je do ostygnięcia i idę spać. Słodkich snów wszystkim ciasteczkowym potworom:)

Sobota spędzona na próbach skupienia się na nauce mimo docierających i silnie rozpraszających zapachów gotującej się kapusty i krojonych grzybów. Pachnie świętami, pewnie nie tylko w moim domu. Tata przyniósł przed chwilą jemiołę. A ja...popijając sok z kiszonej kapusty patrzę przez okno na zachodzące słońce i marzę o pierwszych Świętach w Naszym Domu... Mimo wspólnych planów w związku z niezrozumiałą dla mnie decyzją to jeszcze nie w tym roku:( Boisz się tego wspólnego piękna? Wiem, nie odpowiesz. Patrzę na granatowy śnieg...

Tyle śniegu!

Pada śnieg! Okruchy waty cukrowej, którą raczą się w niebie. Duże, majestatyczne płatki kołysza się spokojnie, by po chwili jak gdyby nigdy nic osiąść na gałęzi, sylwetce samochodu, szarym budynku czy...rzęsach nawet:) Chowają bylejakość, brud, szarość, smutek. I świat w kilka chwil staje się piękny - nieskazitelny, jaśniejący i magiczny. Ten zachwycający cud śniegu... Kto się rzuca?

Wieczorny powrót do domu po spotkaniu koła naukowego. W drodze na przystanek mijam kolejne pięknie oświetlone drzewa, budynki. Aż żal ich nie uchwycić... Balkon budowany dla Hitlera przechwytuje moją uwagę - ech, Julią być dzisiejszego wieczoru...;)

Dzisiejszy poranek tonie w granacie. Patrzę na uliczne latarnie jak gwiazdy. Gdzie jesteś, Mały Książe?

Oto pierścionek. Zaręczynowy. Mój :)